Gedragstraining voor wie?

De laatste weken hadden we een steeds erger wordend probleem met Mik de kat. Mik miauwt erg veel en nog erger, Mik heeft een heel naar, hoog en irritant miauwtje. Mik miauwde als ze naar buiten wilde, als ze naar binnen wilde, als ze op de kattenbak zat, als ze naar haar bakjes liep, als ze naar de vogeltjes keek. Tot het punt kwam dat Mik bijna elk wakend ogenblik miauwend doorbracht.

Wij werden er stapelgek van. En, ik ben er niet trots op, er is wel eens een kussen door de lucht gevlogen om dat miauwen maar te laten stoppen. Erger je je aan één ding, dan ga je je overal aan ergeren. De ruzie’s tussen Mik en Nona, het haar overal. Ik deed ze steeds vaker naar buiten overdag, in onze tuin waar ze niet uitkunnen, zo hadden we even rust aan de kop. Mr. Big kwam terug uit de VS en vond de situatie ook erger. Even googlen leidde naar een artikeltje over gedragsproblemen. De kat wil aandacht en om dat te krijgen miauwt ze. Geef je aandacht als ze miauwt dan gaat ze dat vaker doen. Negeer dus het miauwen en geef aandacht als ze stil is. Het is zo makkelijk en vanzelfsprekend. Als het de kat van een ander was had ik hetzelfde geopperd, zonder te googlen. In ons geval kreeg Mik aandacht (denk kussen gooien, roepen dat ze stil moest zijn) als ze miauwde en de momenten dat ze stil was waren we alleen maar blij dat ze stil was en negeerden we haar.

Aan de slag dus. Na een halve dag hadden we al merkbaar resultaat! Ongelooflijk! Mik miauwde (mekkeren noemen wij dat) en daarna keek ze naar ons voor een reactie. Die niet kwam. Mik wist het niet meer zo goed, stootte een zenuwachtig mauwtje uit en liep maar weer verder. Toen kwamen de momenten dat ze stil was. Ik liep dan langs en wilde haar aaien. Tot mijn grote schrik en erge schaamte, schrok ze van mijn hand. Mijn hand was voor mij ongemerkt een teken van straf geworden. Erge schaamte is een understatement. Zo ben ik niet, zo wil ik niet zijn. Mikje kreeg de rust om wel te merken dat ik ook kon aaien en ik had de vastberadendheid om het allemaal anders te doen. Op dag twee waren er heel veel momenten dat ze stil was en geaaid wilde worden. Dag drie kwam ze, zonder te miauwen weer bij mij om een aai te halen. Die aai werd altijd gegeven.

Nu zijn we een aantal weken verder en we hebben weer onze lieve Mik terug. En echte schootkat zal ze nooit worden, al komt ze ineens wel af en toe bij mij liggen, dat was ze eerder ook nooit maar ze geniet weer van positieve aandacht. En ik ook, ik vind het weer leuk om een kat in huis te hebben. Maar ik denk dat die gedragstherapie echt niet gericht is op het trainen van het gedrag van de kat…

Advertenties

Herfstkat

In de herfst wordt Mik weer aanhalig, zoekt ze de warmte op, kruipt ze op schoot of tegen je aan en slaapt ze op de bank. Als de deur naar buiten opengaat staat ze nog steeds te miauwen of haar leven eraf hangt, maar ze is sneller binnen dan in de zomer. In de zomer hebben we geregeld de tuin op de kop moeten zetten om haar te vinden. Maar nu niet meer, Mik heeft het koud.

We hebben de verwarming langzaam weer een beetje aan, vooral eigenlijk om ’s morgens de kou eruit te krijgen en dat vindt Mik heerlijk. Nona ook denk ik maar die ligt ongeacht de buitentemperatuur altijd al op een kussen te slapen, daar merken we weinig verschil aan.

En tja, Mik en Pinda. Nooit ver bij elkaar vandaan.

Vergeten

Hadden we toch zomaar Nona’s verjaardag vergeten! Niet dat het haar uitmaakt volgens mij hoor maar Pinda wel. Dus vertelde ik Pinda vanochtend dat Nona vandaag jarig was. Die spontaan in een verjaardagsgezang uitbarste en Nona’s poot hartelijk schudde. Nona was ooit heel klein.

Dat is ze niet meer maar zielig kijken dat kan ze nog steeds.

En Mik, die Mik. Die zijn we ook vergeten. Die was in april jarig. En die was ook ooit klein. Al is ze sindsdien alleen maar dikker geworden geloof ik, niet eens groter.

Wat is het toch lastig om even een oude foto uit te zoeken en te plaatsen. Want ik kom zoveel oude dingen tegen, ons huis dat er toch heel erg anders uitzag. De relaxvakantie in Turkije, voordat Pinda er was. De vele foto’s van de nichtjes en neefjes die echt nog klein waren. En daar heb ik eigenlijk helemaal geen tijd voor want maandag sta ik met deze dame op deze markt! Ik wil dus nog duizend en een dingen doen daarvoor. Niet dat ik daar aan toekom maar toch.

Peuterterreur

Kat zijn in huize Hutsefluts valt niet mee.

Met zo’n vervelende bijna kleuter in huis.

Zit je gewoon rustig mooi te zijn met je kettingen om, komt dat kind ineens erbij.

En gaat ze notabene kopjes geven. Omgekeerde wereld.

Nouja, okee dan, ik werk wel mee.

Mik en Pinda

Dit is Mik.

Een ‘whiskas’poes. Een britse korthaar. En waar ik dat type vooral ken als grote dikke loebassen die voornamelijk lekker lui en knuffelig zijn, is Mik alles behalve dat. Mik is klein, heel klein en heel zenuwachtig. Zo zenuwachtig dat je haar bijna niet kunt aaien want die spanning kan ze niet aan. Ze zal steeds even weglopen om daarna heel even terug te komen.  Toen Pinda klein was, was Mik bang voor Pinda maar langzamerhand wende ze aan Pinda. Nu wordt Pinda elke ochtend opgewacht door een miauwende Mik die daarna de hele tijd rondjes om haar heen loopt en net zolang mekkert tot ze geaaid wordt. Maar dit;

En dit

En dit

Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Die twee hebben elkaar vanochtend helemaal gevonden!

‘Tis weer voorbij

Waren we zaterdag netjes gekleed en hebben we uitgebreid gegourmet, zondag deden we het lekker rustig. In pyjama ontbijten. Heerlijk. Mr. Big leefde zich uit in de keuken en een hele stapel wentelteefjes was het resultaat. Het was niet helemaal het ontbijt dat ik voor ogen had, de winkels waren helemaal leeggeplunderd en ik had zoveel vervelende mensen meegemaakt dat ik niet meer naar een ander winkelcentrum wilde voor mogelijk nog een broodje ofzo. Ik besloot het zo te laten en we zouden wel zien wat we zondag zouden eten. Mr. Big wilde gewoon lekker tosti’s bakken maar de kaas was op, de wentelteefjes waren de volgende optie. Nou dat hebben we geweten. Een boterham eten ’s morgens is een hele opgave voor Pinda maar dit keer niet. Een hele boterham verdween als sneeuw voor de zon en meteen werd er om een volgende gevraagd.

Tussendoor hebben we nog een mekkerend huisdier buiten gezet, die had het ineens in de kop dat ze naar buiten wilde. Ze vond het nog leuk ook.

‘S avonds aten we pannekoeken terwijl we de kerstfilm van de muppets zagen. We gingen allemaal veel te laat na bed en zo ineens was kerst dan ook weer voorbij. Volgende week kunnen we de boom al weer bij het vuil zetten, daar heb ik stiekem dan ook wel weer een beetje zin in, een huis dat weer iets leger is met meubels die weer op hun plek staan. Gek toch, direct na Sinterklaas wil ik de kerstboom in huis hebben maar na kerst is het ook wel weer genoeg.

Nona essentie

Het tij keert hier heel langzaam, vandaag hebben we een goede dag. Al zitten we nog veel aan de crackers en zorgen we dat we genoeg drinken en vemijden we ‘gewoon’ eten. Of in ieder geval gewone porties. En te snel bewegen, eigenlijk bewegen in het algemeen. Gisteren heb ik wat boodschappen gedaan en heb ik mijzelf getrakteerd op een gezichtsmaskertje, al dat koud-zweet-door-misselijkheid en dat warm-zweet-door-koorts doet alleen maar je meeëters goed. Ik kocht er eentje die zelf-verwarmend was en vooral je porieën diep zou reinigen. Dat zelfverwarmende viel tegen, de reiniging viel me reuze mee maar die geur. Vanille toffee. Mijn maag keerde zich bijna spontaan weer om.

Maar om de schijn te wekken dat er hier toch wat gebeurd plaats ik maar even foto’s van onze nieuw geverfde muur. Dat die vorige week al geverfd is vergeten we even. De muur dus. We konden er niet aan wennen. De kleur was niet te donker besloten we, hij was te koud. Het was grijs met een hoog blauw gehalte zeg maar. Als je een kleurfanaat bent zoals ik snap je meteen wat ik bedoel. En een koude kleur kan gewoon niet in de kamer die op het noordwesten ligt, daar voel ik me niet prettig bij. Waar we ons wel prettig bij voelden was Pinda’s kamer maar die heeft whitewash meubels en beneden hebben we teak, we waren bang dat het teak niet zo mooi uit zou komen. Na een week bedachten we dat we een deur van de kast naar haar kamer konden brengen en dan even kijken, haar kamer ligt ook op het noordwesten dus een betere test was er niet. Mr. Big was meteen enthousiast, bijna nog meer dan ik. De volgende dag stond ik bij de karwei, had ik weer de kast helemaal leeggehaald en zat ik weer onder de verfspetters, want ik wilde dat natuurlijk klaar hebben voor mijn verjaardag. En nu zijn we allebei blij. Het is grijs, maar dan warm grijs. Het is Nona-grijs. Het is net alsof ik Nona-essentie op de muur heb gesmeerd. En dat is niet slecht hoor, Nona essentie, want Nona is de meest onbezorgde kat die ik ken. Als je haar gedachten zou kunnen horen, hoorde je de hele tijd ‘pompepompompompompompiedom’.

 

Lui

:: Mik

Ik heb niet zoveel te vertellen vandaag.

Behalve dan dat er een leuke giveaway is bij Orange Farmhouse. Dus voor inspirerende foto’s en mooie verhalen moet je daar maar gaan kijken.

En dat ik wil reïncarneren als kat. Bij voorkeur een Brit, die zijn zo lekker lui. Zo wil ik ook zijn, naja dat ben ik al maar ik wil er ook ongestoord aan kunnen toegeven.

:: Nona

Give Away!

Joepie de poepie! Hieperdepiep hoera! Hutsefluts is één jaar!

Een jaar geleden begon ik met bloggen en ik had er echt geen idee van hoe leuk of ik het zou vinden. Heel leuk dus blijkt! Mr. Big kan getuigen hoe vaak ik wel niet heb gezegd dat bloggen heel leuk is! En er is veel gebeurt, er is gepost over een witte chocoladetaart (die nog steeds een grote hit is bij google), we hadden een bruiloft op de allerwarmste dag van het jaar, temperaturen tot boven de 37 graden (ik hoor de bruid nog zo zeggen, we trouwen in augustus en laten we hopen dat het mooi weer is want ik heb een blote jurk…), ik kreeg diabetes, ik zei laat de sneeuw maar komen en had daar later heel veel spijt van, ik opende een winkeltje, Pinda kreeg nare spuiten ter voorkoming van een nare griep en om maar even te zwijgen over hoe Pinda veranderd is. Ik keek net alle oude logjes weer eens door en wat was het een hummeltje een jaar geleden.

En dat zoveel mensen mee zouden lezen, dat had ik nooit verwacht. De statistieken vanaf het begin heb ik niet door de overstap van punt.nl naar wordpress.com. Ja, ik heb ze wel maar dan moet ik rekenen en het is weekend. Dan doe ik daar niet aan. Maar in de afgelopen 3 maanden (plus 6 uur) heb ik 10.000 pageviews gehad! WOW!

Nou, wie jarig is trakteert;

 

Ik geef een girafje of een setje haarknipjes/speldjes of een deurhanger hart weg, waar je voorkeur dan ook maar naar uit mag gaan. En zit je kleur er niet bij? Geen probleem, ik zal dan speciaal voor jou een girafje/hartje/knip-speldje op maat maken. Vaste lezers weten hoe mijn stofjeskast eruit ziet, er zit vast wat bij.

Wat moet je doen voor dit ongelooflijk leuke kadootje;

  • Laat een reactie achter.
  • Niet helemaal verplicht maar je scoort er zeker punten mee, maak mij aan het lachen. Vertel een ik-schaamde-me-rot verhaal of een leuk voorval of iets wat “een vriendin” heeft meegemaakt. Of iets leuks van de kinderen. Of wat dan ook. In ieder geval, ik vind het leuk om iets meer te lezen dan “ik doe mee”.
  • Dubbel reageren is natuurlijk niet eerlijk, die haal ik weg.
  • Familieleden mogen ook meedoen hoor! En woon je buiten Nederland, ook geen probleem. Geen blog? Ook geen probleem… zie ik ben heel makkelijk in de omgang!

Ik zal maandag de winnaar bekend maken, die zal geheel willekeurig en onbevooroordeeld gekozen worden, mogelijk met hulp van Pinda. Reageren kan tot maandagochtend 11.59. Vanaf 12.00 is het middag toch? Ik zal dan in de loop van de middag/avond de winnaar bekend maken!