Boon gerelateerd vraagje

Pinda en ik hebben een vraagje, en een boel onscherpe foto’s. We lusten hier allemaal graag sperziebonen. Die staan dan ook sinds twee jaar in de moesbak en het gaat allemaal goed. Zelfs dit jaar, dat niet de boeken in gaat als goed-moestuin-jaar.

Maar mijn boon planten zijn klein. Toen ik ze plantte zei mijn vader; weet je wel hoe groot die worden? Maar niets van dat alles. Ze zijn zo’n 40 centimeter hoog. Zelfs dan geven ze flink wat bonen dus het zal aan het soort liggen denk ik. Het zijn stamslabonen Paloma, de info achterop geeft mij geen info over de hoogte van de plant.

Maar ik wil van die hoge bonen. Ik neem aan dat je dan een nog betere opbrengst hebt. Maar welke bonen moet ik dan hebben? Of ben ik helemaal dom, doe ik iets helemaal verkeerd en blijven ze door mijn toedoen zo klein? En hebben jullie ook zo de neiging om dat haar uit Pinda’s ogen te vegen, ondanks dat dat niet kan want tja, het is een foto…

Advertenties

Zomerperikelen

Wegens de overweldigende hitte waren er geen logjes het weekend. Het weekend is al BBQ-end doorgebracht, met en zonder buren, met en zonder alcohol, afgewisseld met het zwembad, voor pampus liggen op de bank en slapen. Dat slapen lukte wel aardig dankzij een plafondventilator op onze kamer met de geringe doorsnede van 1 meter 32. En natuurlijk hebben we de wedstrijd gekeken. Ik met mijn zenuwen. Gelukkig deden we dat ook met de buren en dankzij alle niet-zo-voetballievende-maar-wel-mannen-lievende commentaren heb ik mij redelijk veel lachend door de wedstrijd heen gewerkt. Ik ga het verder niet hebben over die scheids, die wel omgekocht leek. Ook niet over dat Oranje de betere partij was, zeker na de tweede helft. Ik baal gewoon even verder in stilte.

Beter nieuws;

 

De moestuin groeit en groeit en groeit. En ik heb in Pinda misschien wel een toekomstige tuinder. Ze heeft mij heel goed geholpen met het oogsten van de sla, het opnieuw verdelen van de grond en het opnieuw inzaaien. Om nog maar te zwijgen over haar water-geef-technieken. Pinda geeft de hele dag door water, uit het zwembad en met haar Nijntje gietertje met een gat onderin. Rustig water verdelen, daar doet ze ook niet aan. De hele inhoud wordt ineens op een plantje gekwakt. Maar de sla is geoogst, ik zie heel veel bloemetjes aan de stamslabonen en de tomaten zijn in zicht. Pinda is ineens ook gek op de aardbeien, maar dat heeft waarschijnlijk meer te maken met de suikerpot waar ze in gedoopt worden.  Nu kijk niet alleen ik maar ook zij de aardbeien rood!

Het is ook weer tijd voor een rondje schaamteloze zelfpromotie! Het stemmen kan weer beginnen! Elke week kan er gestemd worden op mijn foto, dus alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft willen jullie nog een keertje stemmen?? Het gaat beter dan verwacht, al zit ik nog lang niet in de top 10 ik zit wel in de top 50 van mijn categorie!

STEMMEN KAN HIER!!

Moestuintjesgeluk

Ik moest geduld hebben zei iedereen. Gelukkig maar want ik begon echt te twijfelen aan mijn moestuin-vingers. Misschien waren ze niet meer groen?

:: moesbak 6 juni

Alles mislukte leek het wel, alleen wat ik in het kasje kweekte sloeg aan. Tot ik het buiten neerzette. Dan werd het geel, geler, geelst. De stamslabonen waar ik vorig jaar zo’n succes mee had kwamen niet eens op. Uit diepgravend onderzoek bleek dat ze verschimmelden in de grond. Nog nooit meegemaakt in mijn tweejarige moestuin ervaring.

:: Moesbak 13 juni

Vanaf 6 juni heb ik de bak weer helemaal veranderd. Ik liep tegen een flinke al gekweekte tomatenplant aan en heb die linksbovenin gezet. De stamslabonen heb ik binnen opgekweekt en ernaast gezet. De doperwten deden het al redelijk en ernaast staat een nieuwe komkommer, binnen opgekweekt en daarna netjes afgehard buiten, steeds iets vaker en langer totdat ik dacht dat hij wel gewend was. Eronder staan bosuitjes, wortels, krulsla en pluksla. Daar weer onder staat het koolplantje dat eerst linksboven stond, daarnaast mijn zorgvuldig opgekweekte tomaat, dan veldsla en kropsla. De veldsla en pluksla zijn opnieuw ingezaaid nadat ik eerst veel grond weggehaald heb en vervangen heb door een nieuw mengseltje potgrond met een klein beetje compost.

:: moesbak 20 juni

Whoooohoooo! Alles gaat ineens groeien! Heb ik dan toch nog groene moestuin vingers? Of komt het gewoon door het zonnetje…

:: moestuin 27 juni

Hehe. Ik geniet. Dit is moestuingeluk in de zuiverste vorm.

De bosuitjes zijn ondertussen al gegeten en weer aangevuld. De doperwtjes, daar zijn er al wat van geplukt. Ik zie eindelijk hele kleine bloembeginseldingetjes bij de tomaten en komkommers. De krulsla heeft het ineens begrepen en de andere slaatjes ook. De stamslabonen gaan ineens groeien. Alleen het kooltje blijft nog een beetje achter. Maar nu het volgende. Ik heb 4 soorten tomaten in de tuin staan. Een kerstomaat, die staat links bovenin. Dan nog tiny tim, moneymaker en nog een waarvan het zakje leeg was en ik die heb weggegooid en nu niet meer weet welke. Twee soorten zitten elk in een bak aan de schutting. En de ander zit hier in de moesbak. Jaja. Je raadt het al. Ik weet niet meer welke waar zit. Wordt nog een verassing dus! Want die in de moesbak doet het veel beter dan die aan de schutting…

Oja Pap, welke tomaten had jij ook al weer voorkeur voor? Die zitten hier geloof ik niet bij, maar die kan ik volgend jaar vast wel kweken…. als ik dan nog mijn groene-moestuin-vingers heb. En Simoon, is jouw komkommer veilig aangekomen?

Kom(kom)mer en kwel

::links naar rechts, boven naar beneden; kool (2 ieniemienie blaadjes), vak gereserveerd voor slabonen, doperwten, komkommer. Daaronder bosuitjes, wortels, lolo bionda, pluksla (tja, groot succes) en de laatste rij knoflookbieslook met duplo vogelverschrikker, tomaat, veldsla (waar? nou daar… ergens) en kropsla.

Mijn moesbak, 6 juni 2010. Het begint te komen. De bosuitjes zijn gekocht, gewoon in de supermarkt. Ze waren piep en piepklein en ik had ergens gelezen dat je ze gewoon in de grond kan zetten en ze groeien door. Er moeten wel een klein beetje wortels te zien zijn, maar dan ook echt maar een heel klein beetje. De bovenkant knip je er af zodat je zo’n 5 centimeter overhoudt waarvan zo’n 3 cm in de grond komt te zitten. En het werkt gewoon! De eerste bosuitjes zijn al gegeten, ze hadden bij het planten een doorsnede van zo’n 5 mm en nu zat er ineens en knolletje in de grond, ruim 1,5 centimeter waren ze. De wortels beginnen ook een beetje te groeien en de tomaten krijgen eindelijk een beetje stevige stengels. Maar daar rechts boven in de hoek. Daar heb ik de komkommer ingezet die ik liefdevol opgekweekt had binnenshuis. Hij werd geel. En nog geler. Toen viel die om. En nu is die dood.

Mijn schuld. En alleen die van mij. Ik heb de komkommer niet goed afgehard las ik. Zomaar van een luizeleventje in de kas en vensterbank ineens naar buiten waar de nachttemperaturen nog onder de tien graden waren. Domme ik. Maar aldoende leert men, ik kreeg het verzoek om een komkommer te kweken en dat moet je goed doen natuurlijk. De nieuwe komkommers gaan dus nu geregeld even naar buiten, hebben zelfs al een nachtje gelogeerd op de buitentafel. Niet dat dat helemaal de bedoeling was maar met de buren hadden we de buurt versierd voor het WK en dat gaat niet zonder borrel en het werd heel laat en er waren veel flessen leeg en toen ben ik vergeten alles naar binnen te halen. De komkommers, de was… het hing en stond nog allemaal buiten. Maar ze hebben het overleefd, zowel de komkommers als de was.

Binnenkort gaat er een plant dus naar zijn nieuwe familie, nu hopen op veel zonnige dagen, dan groeit íe als een tierelier. Iets dat ik heel raar vind is dat ene bakje rechtsvoor. Alles is tegelijk gezaaid maar die kwam veel later op en het lijkt wel een ander plantje, het blad is veel dikker dan wat de rest heeft. Ik ben benieuwd wat het gaat worden, of het iets wordt.

Give Away!

Joepie de poepie! Hieperdepiep hoera! Hutsefluts is één jaar!

Een jaar geleden begon ik met bloggen en ik had er echt geen idee van hoe leuk of ik het zou vinden. Heel leuk dus blijkt! Mr. Big kan getuigen hoe vaak ik wel niet heb gezegd dat bloggen heel leuk is! En er is veel gebeurt, er is gepost over een witte chocoladetaart (die nog steeds een grote hit is bij google), we hadden een bruiloft op de allerwarmste dag van het jaar, temperaturen tot boven de 37 graden (ik hoor de bruid nog zo zeggen, we trouwen in augustus en laten we hopen dat het mooi weer is want ik heb een blote jurk…), ik kreeg diabetes, ik zei laat de sneeuw maar komen en had daar later heel veel spijt van, ik opende een winkeltje, Pinda kreeg nare spuiten ter voorkoming van een nare griep en om maar even te zwijgen over hoe Pinda veranderd is. Ik keek net alle oude logjes weer eens door en wat was het een hummeltje een jaar geleden.

En dat zoveel mensen mee zouden lezen, dat had ik nooit verwacht. De statistieken vanaf het begin heb ik niet door de overstap van punt.nl naar wordpress.com. Ja, ik heb ze wel maar dan moet ik rekenen en het is weekend. Dan doe ik daar niet aan. Maar in de afgelopen 3 maanden (plus 6 uur) heb ik 10.000 pageviews gehad! WOW!

Nou, wie jarig is trakteert;

 

Ik geef een girafje of een setje haarknipjes/speldjes of een deurhanger hart weg, waar je voorkeur dan ook maar naar uit mag gaan. En zit je kleur er niet bij? Geen probleem, ik zal dan speciaal voor jou een girafje/hartje/knip-speldje op maat maken. Vaste lezers weten hoe mijn stofjeskast eruit ziet, er zit vast wat bij.

Wat moet je doen voor dit ongelooflijk leuke kadootje;

  • Laat een reactie achter.
  • Niet helemaal verplicht maar je scoort er zeker punten mee, maak mij aan het lachen. Vertel een ik-schaamde-me-rot verhaal of een leuk voorval of iets wat “een vriendin” heeft meegemaakt. Of iets leuks van de kinderen. Of wat dan ook. In ieder geval, ik vind het leuk om iets meer te lezen dan “ik doe mee”.
  • Dubbel reageren is natuurlijk niet eerlijk, die haal ik weg.
  • Familieleden mogen ook meedoen hoor! En woon je buiten Nederland, ook geen probleem. Geen blog? Ook geen probleem… zie ik ben heel makkelijk in de omgang!

Ik zal maandag de winnaar bekend maken, die zal geheel willekeurig en onbevooroordeeld gekozen worden, mogelijk met hulp van Pinda. Reageren kan tot maandagochtend 11.59. Vanaf 12.00 is het middag toch? Ik zal dan in de loop van de middag/avond de winnaar bekend maken!

Joepiedepoepie

Als het buiten maar niet zo leuk wil worden dan maar wat foto’s maken van dingen waar ik wel vrolijk van word!

 

In mijn keuken de komkommerplant die ik vanaf een zaadje heb opgekweekt. En mijn nieuwe maatbekers, een setje van 3 matroesjka’s hier gekocht en al de volgende dag binnengekregen! En een pan ajam pangang die al sinds vanmiddag zit (staat?) lekker te worden.

En zelfs met de regen is de tuin mooi. Op de eerste foto zie je een merelnestje niet. Maar hij zit er wel. En hopelijk hebben nu de ekstershet nest ook niet in de gaten. Mijn groentetuintje dat nu eindelijk eens gaat groeien en als laatste de “zwarte” en witte tulpen die ik vorig jaar geplant heb. Zwart is natuurlijk nooit zwart in de natuur maar zelfs zo donkerpaars vind ik ze mooi.

Rust in huis. Met slapende en bijna slapende en net niet meer slapende inwoners. Jaja, ook Pinda. Gaan we niet te veel over zeggen. Wie weet vervloeken we iets.

En door de rust is schort-jurkje nummer twee afgemaakt. In een maat kleiner maar qua wijdte bij de hals scheelt het niets. Mocht iemand dit ook willen maken, kijk goed naar de wijdte, ik ga hem de volgende keer aanpassen (drie keer is scheepsrecht). Maar het blijft een leuke schort-jurk die ze gewoon blijft dragen. We beginnen morgen met krachttraining zodat Pinda de schouders krijgt om dit ding echt goed te kunnen dragen.

Enne, morgen hè, dan kan er zomaar wel eens iets leuks zijn hier. Maarrrreeeeuuuuh, niet verder vertellen. Of juist wel. Tot dan!

Harde werkers

Lekker hè, zo’n lang weekend! We hebben hier heerlijk uitgeslapen, tot wel 08.45. Vroeger was dat vroeg opstaan, nu is dat uitslapen, gek hoe dat werkt.

Dit weekend is vooral Pinda heel druk geweest, ze heeft alle bestrating versiert. Alleen haar naar binnen krijgen is dan een probleem, daar komt heus lokmiddel aan te pas. Chips willen helpen maar een gezonder alternatief is haar tekenboek. Die slaan we open en dan doen we alsof we in haar boekje tekenen. Werkt geweldig, want tekenen in haar boekje is verboden, dat mag alleen Pinda zelf.

Verder zijn vooral de groentes en tulpen druk geweest. Ze worden in ieder geval roze en wit. De tulpen dan, de groentes zijn groen en heel erg klein. Maar ik heb bezoek gehad van hongerige vogels want ik had al veel meer verwacht. Ik geloof dat ik een mini vogelverschrikker voor mijn mini moestuin nodig heb. Zal er eens een duplo poppetje in zetten, misschien helpt het.

Heel geduldig tuinieren

 

Kan ik nu veilig zeggen dat de lente eraan komt of is dat de goden verzoeken? Naja, de zaden in mijn kasje doen het tenminste en de eerste groentes zijn al in de moesbak gezaaid. En dan begint het hè. Het lange wachten. Het dagelijks kijken of er al een stukje ontkieming te zien is. En dat kan ik zo goed hè. Wachten. Heel geduldig ben ik. Iedereen die mij kent kan daar over meepraten. Dat ik zo geduldig ben. Stampvoeten van ongeduld, nooooooiit gedaan. Niet kunnen slapen van de spanning, geen problemen mee. Niet dat ik nu ga stampvoeten of slaap verliezen over het wel of niet ontkiemen van groentezaadjes maar toch…

En alle tulpenbollen waar ik vorig jaar geen plaatsje meer voor kon verzinnen die heb ik in een zinken teil geplant. En nu weet ik niet meer welke kleuren het waren. Ik geloof wit en verschillende kleuren roze. Maar er kan ook zomaar zwart bijzitten. Of rood. Volgens mij had ik geen geel. Maar daar kan ik me ook zomaar in vergissen. En dat niet weten draagt dan ook niet bij aan de ongeduld. Oh nee, ik was juist wel heel geduldig. Toch?

Weekend

Mr. Big was vrijdag vrij. Das lekker. Maar niet ontspannen hoor! Die heeft toch een zooi zitten maken, iets onder het mom van “het moet eerst slechter worden voor het beter wordt”. Dat geloof ik dan maar want mr. Big weet alles altijd beter. Niet dat hij altijd gelijk heeft, maar hij is gewoon een betweter. Ik niet. Ik ben heel makkelijk en meegaand en weet wanneer ik geen gelijk heb.

De zooi; 

 Ooit komt dit erin

Pinda raakte erg van slag door dat ding waarmee je de vloertegels los bikt, vluchten dus. Naar het tuincentrum, voor viooltjes..

En door het zonnetje raakte ik al weer helemaal in de moestuin-sfeer. Maar er is deze hele week nog vorst ’s nachts voorspeld. Ik zal dus nog moeten wachten. Ook al zo’n eigenschap die ik errrrug goed onder controle heb..

Verder was er een haakwerk wat waarschijnlijk niets wordt,

 En dat ligt niet aan Pinda hoor, soms probeer je iets uit dat in je hoofd erg leuk leek maar in werkelijkheid…

We speelden even buiten maar ondanks het zonnetje was het niet zo heel erg warm

Pinda en ik vertrokken met twee oud-collega’s naar een andere oud-collega die heel ver weg een slagerij heeft opgestart met haar man. En daarnaast ook nog een baan als financieel wonder. En dat ik daar dan zo’n bewondering voor heb, hoe druk die wel niet is en hoe goed alles lukt.

En het lijkt me alleen maar logisch dat dat tripje leidde tot het verslinden van köfte (zij doen geruld gehakt in een jasje van couscous en griesmeel en frituren dit, ik heb het ook al eens gehad zonder het gefrituurde jasje). Het uitgebreid proeven van een broodje kebab, het aanschaffen van een flinke hoeveelheid lams shoarma en kebab en pide.

En dan, na braden, met de pide;

Lekker!