Euh. Hoi.


Nou, de laptop bleek niet te repareren en het geldpotje ‘nieuwe laptop’ nog niet ver genoeg aangevuld dus de vakantie foto’s staan nog op de externe schijf of nog op het sd kaartje van de camera (gelukkig) maar ik kan er nog niet bij. Ook kan ik niet bij de foto van Pinda die ik elk begin en eind van het schooljaar maak. Madam is begonnen in groep drie en is veranderd in een pre puber. Samen met al haar klasgenootjes schijnbaar want ze is niet het enige kind dat zuchtend en met rologen ‘ja maahmaaah’ roept s’morgens in de gang. Ze heeft twee nieuwe juffen (echt nieuw, ze komen van een andere school) en die zijn een stukje strenger dan de kleuterjuffen. Ze leert ineens elke dag een woord en heeft haar eerste Avi boekje al gelezen thuis. Lezen vindt ze leuk, maar dat schrijven is toch wel minder. Verontwaardigd is ze ook, want vorig jaar leerde ze alle letters schrijven, als losse letters en nu moet ze die ineens opnieuw leren als schrijfletters (schoolschrift). En ja, als Pinda iets onzinnig vindt…wpid-20140827_133107.jpg

Koos is een heuse peuter geworden, die nog steeds niet zoveel praat als er van een tweejarige verwacht wordt maar het woordje nee heeft hij prima onder de knie. Luisteren iets minder helaas. Maar puntje bij paaltje wil hij nog steeds heel graag geknuffeld worden!wpid-20140909_182544.jpg

Gelukkig kan ik hier nog wel komen met de mobiel, en slechte foonfoto’s plaatsen. Dan lijkt mijn blog toch nog een heel klein beetje te leven.wpid-img_20140930_134135.jpg

nieuwe wanten op de pennen
wpid-20140930_092623.jpgfish eye lens voor de telefoon

wpid-20140920_130939.jpg
fish and chips (en zo’n handig ‘lepelmesje’ voor je appelmoes)

wpid-20140910_130016.jpgsjaal in de linen stitch (linnen steek in het Nederlands?)wpid-20140830_172634.jpg

spannend hoor, Toy Story!

Denemarken

We reden vanuit het warme kikkerlandje op een ochtend weg naar Denemarken. Veel mensen vroegen zich af of wij ons niet druk maakten of het daar wel mooi weer zou zijn. Bij deze,  voor eens en altijd; hou op met dat soort vragen te stellen aan ons. Tuurlijk,  het is geen pretje weg geregend te worden maar het hoeft van ons echt geen 30+ te zijn om een vakantie gevoel te krijgen. We hadden eigenlijk wel zin in iets lagere temperaturen. Bleek het daar de eerste week in Noord Jutland (bijna helemaal bovenaan dus) gewoon bijna 30 graden te zijn… We hadden een prachtige camping met vooral een heerlijk sfeertje en dit als je naar achter liep

image

image

En dit als je naar de wc’s en douche hokken ging.

image

Tussendoor was Koos ook flink fotogeniek.

image

image

Pinda had ondertussen bedacht dat ze niet meer op de foto wilde trouwens.

image

Dus veel foto’s zijn van haar zijkant of achterkant. Of zo.

image

We zijn naar het Nordsomuseet geweest met een wel erg groot aquarium. Dat is echt een aanrader! Je kunt er krabben vangen met een stokje met een mossel aan een klemmetje, wat Pinda erg leuk vond. Ze vond voeren leuker dan vangen trouwens.

image

Maar je moet vooral zorgen dat je om drie uur in de kelder van het grote aquarium zit. Dan gaat een duiker de vissen voeren.

image

Een ritje naar Skagen was ook de moeite waard,  dat komen de Noordzee en het Kattegat bij elkaar. Ze botsen!

image

Beide dingen zijn best wel toeristisch (naar Deense maatstaven) en wij gingen ook lekker de dorpjes door.

image

En schuifelden langs menig kustlijntje

image

image

En als ik mijn laptop nog aan de praat kan krijgen kan ik ook nog bij mijn andere vakantie foto’s. Duimen.

Glamping

We kochten dus een caravan van 31 jaar oud en werkten er vijf weken erg hard aan. Dat moest ook wel want hij bleek lekker dan verwacht… Hier de voor foto’s van binnen (de buitenkant gaan we ook nog aanpakken,  ooit)

image

image

image

image

Alles was bruin. Het stapelbed hadden de vorige eigenaren erin gebouwd,  het is een aangepast ikea bed. De zithoek bouw je om naar bed voor ons. Het is een kip compact 400 met vouwdak en hij is COMPACT.  Precies wat we wilden. Maar dan wat minder 31 jaar geleden qua uiterlijk.
En dan na:

image

De greepjes willen we nog veranderen, en het keukentje is nog niet helemaal ‘klaar’. De kinderbedden zijn voorzien van vrolijk beddegoed en een nieuw gordijntje ervoor, al het houtwerk is mat ral 9010 (Histor) geschilderd,  er zit een nieuwe vinyl vloer in (Flexxfloors) en de wanden zijn urban taupe geschilderd (Flexa).

image

De kussens heb ik bekleed met spijkerstof, de ramen zijn voorzien van andere vitrage en er zitten mooie led lampjes van ikea langs de rand.

image

Vanuit het voorraam gezien.

image

Met een gezellige slinger en een muursticker van de Flow.

Hard werk maar oh zo blij mee! Het bleek ook nog eens een caravannetje te zijn dat met gemak heen een weer naar Denemarken ging waar we een heerlijke vakantie hadden. Foto’s daarvan later, eerst maar eens even een was draaien!

Pokpok!

Had je me dit een jaar of twee geleden gezegd dan had ik je voor gek verklaard. Ontzettend voor gek. Maar ik ben diegene die gek is…

image

We hebben een caravan gekocht! Een oud Kipje uit ’83 die we lekker aan het opfrissen zijn. Want al jaren verbaasden wij ons over de lelijkheid van caravans. Waarom niemand eens een likje verf of een ander stofje toepast. Nu wij ook bij de caravan-bezitters-club horen blijkt dat wij toch niet de enigen waren die ons daarover verbaasden en dat we zeker niet uniek zijn in onze mooimaakplannen. Doet er ook helemaal niet toe, we hebben al proefgekampeerd en we vonden het heerlijk. Zo gauw ons Kipje klaar is (of klaarder dan nu) zullen er nog wel meer foto’s volgen!

Daahaag groep twee!

DSC_6263 copy

De laatste schooldag van Pinda! Oh wat heeft ze het leuk gehad op school. Haar ene juf viel snel uit en ze kregen een supervervanger die gelukkig het hele jaar kon blijven en toen de andere juf tijdelijk uitviel ook gewoon haar uren erbij nam. Toen ze in groep 0 zat had ze op een gegeven moment te maken met 5 verschillende juffen in de week, dit is toch echt heel veel beter hoor!

Haar rapport is geweldig en veel belangrijker, ze heeft het naar haar zin. Ze wil leren. Ze heeft zichzelf al een beetje leren lezen, ineens zag ze hoe het werkte, die letters bij elkaar. Slimmerikje. Bij het voorlezen leest ze soms de makkelijke woordjes mee maar vaak genoeg moet ik haar ook gewoon voorlezen. 

Ze is ontzettend toe aan vakantie. ‘S morgens is ze erg enthousiast maar ’s middags ligt ze voor pampus op de bank of buiten. En ’s avonds vraagt ze wel eens of ze al naar bed mag. De laatste weken waren dan ook gevuld met feestjes, afscheidmusicals, voorstellingen, juffenafscheid, pannekoekenlunch noem maar op. Je zou moe worden van minder. 

Ondertussen zijn er vier melktanden verdwenen, 2 op de gewone en 2 op de klimrek manier. Is er een bril bijgekomen (voor het digibord voornamelijk) en hebben we ontelbare bulten, schrammen en blauwe plekken gezien. Groep twee is voorbij, ik heb geen kleuter meer. Boehoehoe.

DSC_0467 copyhet begin van het schooljaar

IMG_1595 copy

laatste dag 2012-2013

IMG_9957 1ste schooldag 2012-2013

TWEE!

Twee! Grote kerel dat Koos is! Twee jaar alweer. Al was meneer daar niet zo van gecharmeerd bij het ontwaken gisteren, hij schudde heel hard nee toen we vroegen of hij jarig was. En denk maar niet dat hij twee vingertjes wil laten zien als je vraagt hoe oud hij is. De terrible two periode is aangebroken laten we maar zeggen.

DSC_6027-1Stilstaan is er niet meer bij

Praten doet Koos trouwens haast niet. O, hij kan het wel hoor. Als je vraagt wat hij wil eten dan zegt hij ‘ijs’. En als hij in een goede bui is herhaalt hij zonder problemen woorden als auto, boom, bal, paard, koe, bloem, fiets enzovoorts maar uit zichzelf praten is iets wat hij niet zo belangrijk vind. Hij roept heel hard ‘mama’ als hij aandacht wil maar vertikt het om papa te zeggen. Hij kan op de voordeur bonken en roepen ‘la me lelin’ maar zegt geen ja en zelden nee want dat kan hij ook hoofdschuddend/knikkend af. Als hij drinken wil dan krijg je zijn tuitbeker in de handen gedrukt en als je dan net doet of je niet weet wat hij wil dan krijg je de tuitbeker naar je hoofd gegooid. Als ik zeg dat hij zelf iets moet doen dan roept hij heel hard ‘mama, doejij’ maar doei zeggen is niet stoer schijnbaar, hij zwaait wel. Volgens mij is hij stiekem ook al zindelijk, zou me niets verbazen zo eigenwijs als hij is.

Hij is een echte jongen. Vrachtwagens, tractors, maaimachines, graafmachines, allemaal is het geweldig. En my little pony vind hij ook geweldig ‘gohf’ zegt hij dan (gaaf). Elke pop krijgt een kusje en wordt daarna met vaart door de kamer gegooid want met alles moet gegooid worden. Onze vloer heeft in twee jaar Koos meer deuken opgelopen dan in 6 jaar Pinda bij elkaar. Onze buggy was in prima staat maar begint nu af te takelen door zijn sloopwerkzaamheden. Het spiksplinter nieuwe fietszitje mist ineens een voetensteun omdat die finaal afbrak terwijl hij aan het stampen was erop. Hij kan ineens een kussen en een deken pakken en het zich heerlijk makkelijk maken op de poef om tv te kijken. Hij kan bouwen met duplo met meer geduld dan je bij zo’n wildebras zou verwachten. Hij klimt overal op maar durft er niet meer af zodat ik hem steeds moet redden als hij hoger dan 20 centimeter van de grond is. Hij kan oneindig veel kusjes geven en knuffels. Hij accepteert helemaal niets van zijn zus, alles gaat gepaard met slaan en gillen als hij vreest dat zij hem tegenhoudt (en aangezien ze zich de rol van mama II heeft toebedeeld is dat een gegronde vrees geworden). Maar owee als Pinda ziek is, of verdrietig, of pijn heeft. Dan is hij meestal de eerste die haar een kusje, aai of knuffel geeft. En hij waakt ook echt over haar als ze ziek is, wil zijn drinken delen en haar voeren.

Hij viert elke avond feest in zijn bed. Regelmatig horen wel rond een uur of 9 nog gezang uit zijn kamer komen. Als wij om de hoek kijken als wij naar bed gaan dan ligt hij ook altijd op de kop, ondersteboven, bovenop de dekens, overdwars en helemaal uitgeteld te slapen, de speen is vaak uit bed gegooid en popje zit in zijn hand. Hij luistert verbazingwekkend goed voor een tweejarige als we buitenshuis zijn, blijft in de buurt van mij en haalt nog niet de hele winkel overhoop. Niet dat ik niet regelmatig moet waarschuwen hoor, maar toch. Hij heeft nog steeds een voorkeur voor dames met donker haar en het liefst een getinte huidskleur. Hij wikkelt iedereen om zijn vinger met die diepbruine ogen, als je daarin kijkt zie je zelfs die heerlijke flaporen niet meer. Die kunnen trouwens helemaal dubbel, als er teveel lawaai is pakt hij de bovenkant van zijn oren en vouwt ze naar binnen. Het lijkt wel gisteren dat hij geboren is maar het voelt alsof hij er altijd al geweest is!

Migraine kussen

Ik zag weer eens zo’n leuk kussen langskomen met kleine granny’s, ik maakte eerder kussens met grote granny’s,  en ik vroeg mij hardop af waarom ik die nog niet eerder had gemaakt. Pinda claimde meteen het recht op het eindresultaat en ik zocht wat meer pinterest inspiratie. Pinda vond alles mooi. Ik probeerde haar te laten zien hoe je met andere kleuren meteen ook een heel ander effect kon krijgen. En wat zij dan het mooiste vond. Dat ging aan Pinda voorbij. Die wilde gewoon zo veel mogelijk kleurtjes ineen. 

Ik pakte mijn bak met acryltjes en ze mocht uitzoeken. Alles wat maar neon was werd geselecteerd en toen zat ik ineens ’s avonds bijna lichtgevende granny’s te haken. Onder aanmoediging, dat wel, veel ‘mooi mama’ en ‘mag ik het volgende kleurtje uitkiezen?’

DSC_5696

De achterkant werd één grote granny en er kwam zelfs nog een gehaakt pompomrandje omheen. Toen die af was, was Pinda blij met haar nieuwe kussen en ik blij dat ik niet meer met migraine opwekkende kleuren hoefde te werken. De tuttebel wil er nu nog één. Maar dan met roosjes en cars auto’s.

DSC_5698

Slimmerik

Ziek worden op in de warmste week van mei, hoe krijgt Pinda het voor elkaar! We gingen van hoge koorts naar geen koorts, naar een ochtendje school naar een belletje van de juf dat het niet ging en weer naar hele hoge koorts. Je zou bijna blij zijn dat het nu al de hele dag regent, veel betere weersomstandigheden om ziek te zijn.wpid-20140519_185522.jpg

erg veel lol was er met kleine gaatjes in de ballonnen. Zogenaamde plasballonnen. Kleuters…

Gelukkig was maandag nog niets aan de hand en had ik net waterballonnen gekocht en dat ontaarde natuurlijk in een compleet natte achtertuin met doorweekte kindjes toen mr. Big thuis kwam, geef een man een waterballon en het loopt uit de klauwen. 

wpid-20140519_185707.jpg

En nu dat de koorts weer volop aanwezig is, zijn we maar dankbaar voor Netflix. Troetelbeertjes. Zucht.

wpid-20140523_100135.jpg

Verpest breien

Ik was breitechnisch toe aan iets meer uitdaging maar ik wist niet wat. Ook wilde ik vooral eens iets voor mij maken, buiten de drie paar sokken om gaat het gros naar Pinda. Maarja, wat? Toen kwam de dag dat mr. Big in Zwolle moest werken, Pinda uit logeren was en ik dus met Koos een rondje of drie centrum Zwolle liepen. 

Ik was op zoek naar Astrid’s Wol. Hoe je daar komt is heel makkelijk. Het is de straat parallel aan de grote winkelstraat. Dat zoek je op op internet en vergeet je fatsoenlijk te onthouden. Dan loop je de grote winkelstraat heen en dan eens weer. Dan nog eens heen en weer. Dan krijg je honger en bestel je bij Bakker Bart een veel te groot broodje. Bakker Bart zit aan het begin van de winkelstraat. Dan zie je in je rechterooghoek bij het verlaten van Bakker Bart de Dille en Kamille. Dan ga je daar winkelen, dan kom je langs een allerleukst winkeltje met hebbedingetjes waar je dan gaat winkelen. Dan zie je dat je ineens in die ene parallelstraat staat waar je moet zijn. Maar wel bij nummer 184 terwijl de winkel op 46 zit. Dan loop je die straat maar door en maak je een tussenstop in een edelstenenwinkel. Nu heb ik dus twee nieuwe kristallen voor het raam hangen. Daarna loop je weer door en vind je Astrid’s winkel. En kom je tot de ontdekking dat je al drie keer vlak in de buurt was geweest.

Eenmaal in de winkel kreeg ik een gevalletje overload waardoor ik mijn telefoon niet meer stil kon houden.
image

Ik zag vesten hangen die ik ooit eens wil maken, met ingebreide patronen met een kleurverloop. Maar daar begin ik nu nog niet aan, een veel te groot project. Astrid wees naar de wol die daarvoor gebruikt werd en ik zei dat ik niet zo tegen wol kon, dat ik het ook nog eens snel warm had. Daar wist ze wel wat op; merino! En nu ben ik dus verpest. Want wat is dat een heerlijk zacht wolletje zeg! Zacht en warm maar niet broeierig. En toen duwde ze een sjaal in mijn gezichtsveld; die was nog zachter, of eerder gladder. 100% zijde. Echt waar, totaal verpest ben ik nu. Nu wil ik alleen maar merino en zijde. Dus kocht ik onder andere een streng met 70% merino en 30% zijde in chocoladebruin want door het zien van haar sjaal wist ik meteen wat ik wilde maken. Cloud Illusions had ik al gepind, zelfs een paar keer bleek achteraf dus die ging ik maar eens proberen.

DSC_5620

Het was makkelijker dan ik gedacht had, je moet het patroon goed volgen maar het was ook moeilijker. Want het garen is gladder dan ik gewend was, had ik kunnen weten,  en daardoor viel er nog wel eens een steekje. Nu kan ik best wel een steek weer ophalen maar bij dat kant breien zie ik door de bomen het bos niet meer als een steek een rij of drie terugvalt. 

DSC_5626 copy

dat draadje moet ik nog afhechten, ik was weer eens ongeduldig met foto’s maken

DSC_5623 copy

DSC_5625 copy

Maar goed. De sjaal zit toch om mijn nek heen dacht ik dan zie je de kleine foutjes niet. Deze is klaar en het volgend project zit al weer op de naalden. In 50% wol en 50% linnen, wat eigenlijk gewoon als prikkeldraad voelt na de merino en zijde. Maar daarna valt acryl wel weer mee dacht ik!

DSC_5627 copy