De paden op….

wpid-img-20140508-wa0011.jpgWe pakten de boel in en vertrokken voor twee nachtjes en drie daagjes naar ruimte, rust en vooral natuur!

DSC_5396

Zo fijn. Wel een beetje koud de eerste nacht maar de tweede ging het al beter. Eenmaal thuis zweetten we allemaal weer ons bed uit, warm hoor, zo’n rijtjeshuis. Het was kort maar krachtig. Met voor ons de allereerste keer dat we wilde zwijnen in het eggie zagen. Er zijn mensen die daar niet meer van opkijken maar voor ons, die helaas niet op de Veluwe wonen, was het een ware belevenis. Des te meer omdat het volledig onverwacht was, de zwijnen hadden ons niet door en wij de zwijnen niet. We stonden namelijk net stil met de auto om te kijken welke kant we op zouden gaan en naast ons zat een heuveltje. Pinda keek door haar raampje en zei ‘hè, wat ligt daar nou?’. Op ooghoogte en poepiedichtbij lag een groot mannetjeszwijn te slapen met een klein zwijntje naast zich. Mr. Big haalde met gevaar voor eigen leven de camera uit de achterbak en de auto piepte (wij hebben een auto met belachelijk veel piepjes en als de motor draait en de achterklep open staat, dan gaat ‘ie piepen). De zwijnenfamilie schrok, mijn familie schrok (ik schrok voornamelijk) en ineens zagen we achter de papa nog een heleboel kindjes, ooms en tantes opstaan en weglopen. En phoe hè, wat is zo’n zwijn een beest zeg! Mwoehoewa!

DSC_5509

Gelukkig bleven ze een eindje verder staan en kon ik foto’s maken. Het was net als een safari; ik hing uit de auto en klikte en klikte. Ik moet wel een beetje meer lef ontwikkelen als ik ooit echt op safari ga hoor. Pinda niet, die zat met haar neus tegen het raam en hing even later ook uit het raam. Ik had haar wel geïnstrueerd dat als een zwijn op ons af kwam dat ze als de donder dat raampje dicht deed (nogmaals;ik, de held). maar wat zijn die kleintjes schattig! 

DSC_5528

Verder was het wel ontspannend hoor! Veel geklim en geklauter in het bos, Koos die heerlijk sliep en heel gelukkig werd van het feit dat hij ’s morgens meteen buiten was en met stokjes kon spelen.DSC_5441

Pinda die mopperde dat er geen speeltuin was maar die eis snel liet varen bij het zien van alle hutten en bouwwerken die overal stonden.

DSC_5435

DSC_5542Pinda die gapend vroeg of ze al naar bed mochten om 7 uur, moe van al het buiten zijn, die bovendien eerder wilde slapen dan Koos want Koos snurkte zoveel. Koos die haar op zijn beurt dan een dienst bewees door niet te gaan slapen voor half 10 en al die tijd zingend doorbracht in zijn bed. 

DSC_5564

Toen ineens was het tijd om naar huis te gaan. Rustig aan pakten we het spul in, tot we aan de tent toe kwamen want ineens kwamen er donkere wolken. Snel die ook ingepakt en op weg! Mr. Big mopperde op de navigatie dat die hem een andere kant op stuurde dan volgens hem de snellere weg was maar ineens remde hij en zwalkten we naar de berm want er stond een mega groot mannetjeshert aan de kant! Type papa van Bambi. Herten hadden we wel vaker gezien hoor, maar deze was echt wel heel imposant. Ik graaide als een bezetene naar mijn camera maar meneer draaide zich langzaam om en liep hautain billenschuddend weg. Ik kon nog net dit plaatje schieten.

DSC_5571

Kijk, hij was er echt hoor. 

DSC_5571 1

Gelukkig heb ik het mentale plaatje nog…

Advertenties

Nu nog een spinnewiel

Het gekke sokkenvrouwtje sloeg weer toe. Ik heb al twee katten, nu nog een spinnewiel in de hoek en het plaatje is helemaal compleet. En het ‘erge’ is misschien wel dat het idee van een spinnewiel in de hoek mij niet echt afschrikt…

4aa73ba4339b800d4d8bb924d871dc9a

 

Mijn eerste paar is voltooid.

DSC_5175

Phildar phil folk 100 kleur Jacinthe

Mijn tweede paar ook.DSC_5176

Phildar phil folk 100 kleur Tropical

En mijn derde paar.

DSC_5174

Ze zijn heerlijk!

DSC_5173

pokkewerk zeg, met de zelfontspanner foto’s maken van je hakken…

patroon van hier

De laatsten zijn gebreid met een restje van de eerste (phildar folk 100, jacinthe) en een bolletje dat ooit bij de Aldi vandaan kwam. Ik was bang dat ik te weinig garen zou hebben voor twee hartjes in dezelfde kleur dus breide ik maar door. achteraf had het best gekund en baal ik wel een beetje dat het ene hartje niet zo duidelijk is. Dus we moeten nog maar een paar breien! En daarvoor heb je nieuw garen nodig. Wat jammer toch. Als ik nou dat spinnewiel had….

Schaapje schaapje heb je mooie wol

DSC_5055

Er waren ieniemienie lammetjes geboren bij de schaapskooi en mijn niet-zo-ieniemienie lammetje vond dat toch wel een beetje spannend. 

DSC_5076

Gelukkig duurde dat spannend niet zo lang al was hij niet helemaal op zijn gemak. Maar wat waren ze toch leuk, die lammetjes.

DSC_5087En die schapen. ‘Schaapje, schaapje, heb je mooie wol’ zong rond in mijn hoofd terwijl ik foto’s maakte en ik zag eigenlijk al allemaal lekkere warme sokken ronddartelen in de wei. Pinda niet, want die vond de wol toch wel een beetje vies, zo aan het schaap en ze wilde liever schone sokken. 

DSC_5116

DSC_5112Ronddartelende schaapjes en ronddartelende kindjes. Fijn toch zeg.

DSC_5105

Openbaring

DSC_5157Ik heb het altijd vreselijk onderschat zeg; het genot van zelfgebreide sokken!

DSC_5160

Ja, er zijn veel dingen over mij te zeggen en mutserigheid is er zeker één van. En een niet al te beste planner, dat ben ik ook want wie begint toch in hemelsnaam aan het breien van wollen sokken in april. Maar dat doet me niets want ik heb een warme voet. 

DSC_5164

Nog fijner zou zijn twee warme voeten en daar wordt aan gewerkt. 

DSC_5165

Het garen is van Phildar; Folk 100 kleur jacinte, gebreid met 5 naalden 2.5 zonder knop en ik vind de bol eigenlijk mooier dan hoe de wol gebreid eruit ziet maar het neemt niets weg van de warmte. Ik heb helemaal het patroon gevolgd van ontrafeld, wat een standaard patroon is maar haar uitleg is zo fijn voor beginners.  Dus, als je ook zo heerlijk mutserig wil zijn als ik…

DSC_5167

Foontje leeggeschud

Er stond van alles op mijn telefoon, dus dat gooien we ook maar even hier op! Belangrijkste eerst:

wpid-20140319_121949.jpgHaar allereerste tand die eruit ging op de gebruikelijke wissel-wijze. Niet op de minder aan te raden knal-tegen-het-klimrek-en-laat-de-tandarts-twee-tanden-verwijderen methode.

wpid-20140319_101948.jpg

Ik trakteerde mijzelf op een Addi click systeem en ben helemaal verkocht. Geen goedkope rondbreinaalden die niet goed glijden meer voor mij, nooit meer! Als je veel breit, met name op rondbreinaalden dan is dit echt een aanrader. Die van mij komen bij de Hobbydoos vandaan maar ik heb losse onderdelen gekocht, ik brei niet vaak met naalden groter dan 5 dus de hele set kopen was een beetje overbodig. 

wpid-20140310_164301.jpg

Kleine Koos is nog niet helemaal over zijn zandantipathie heen. Heerlijk ontspannen kunnen we dus aan het water zitten, hij ging geen kant op. Tot hij ontdekte dat achter ons gras was, toen was hij niet meer te houden en weg was de ontspanning…

wpid-20140225_114617.jpg

Fristi drink je met een rietje of twee.

wpid-IMG_20140228_154449.jpgEn onderweg kom je soms de mooiste dingen tegen!

Bijna zee

Ik besefte me de afgelopen weken dat ik nog niet de lente in mijn hoofd heb, alle voorjaarsbloeiers in potjes en kwetterende vogeltjes ten spijt. Ik zag om mij heen wel dat het echt richting de lente ging maar in mijn hoofd was het nog een beetje herfst, geen winter want die hebben we niet gehad, en ik hou toch ook wel van vrieskou en heldere luchten enzo. In mijn hoofd was het druilerige herfst, niet ééntje met een nazomerzonnetje en mooie gekleurde bladeren aan de boom en een iets frisse wind waardoor je je lekker in je sjaal nestelde, nee; ééntje met miezerregen. Ik was en ben moe. Ik had en heb pijn met mijn heupen en mijn stuitje en voor de leuk loop ik sinds september al met een hielspoor die wel iets beter is geworden maar nog lang niet over is. Het is niet allemaal kommer en kwel hoor, ik zak niet af in een depressie en wil zeker niet zeurderig klagen maar ik heb mij wel eens beter gevoeld. Gek toch, hoe lichamelijke klachten in je hoofd kunnen komen.

Gelukkig heeft de zon de laatste dagen hard genoeg geschenen om ook door die dikke kop van mij heen te dringen. Kinderen konden weer buiten spelen en ik ook. Ik verlangde weer naar de zee, naar het kleurenschema van zachtgeel, blauw en grijs, dat zorgt altijd voor rust in mijn hoofd. Nu heb ik dit weekend zo waar mijn kleurenschema gevonden, maar dan wat dichterbij dan de zee! Het Haaksbergerveen! (met, flinke bonus, veenpaden die heerlijk zacht lopen, wel zo fijn voor heup en voet)

DSC_4514

DSC_4522

DSC_4528

DSC_4543

DSC_4550

DSC_4615

DSC_4624

DSC_4669

DSC_4559

Hmmmmmm

DSC_4476Eigenwijzigheid is goed vertegenwoordigd in dit huis. Ik ben al uitgerust met een flinke dosis maar ik ben niet de enige. Gelukkig maar, dan kunnen ze mij hier niet als enige iets verwijten….

Maar goed. Eigenwijs. Pinda. Twee woorden met dezelfde betekenis. ‘Ja maar schat, als je het nou zo doet..’  standaard antwoord is dan ‘nouhouhouwwww’. Eigenwijs en Koos. Koos gaat gewoon door, ondanks als je zegt dat het anders kan/moet. Je krijgt een grom en daarna negeert hij je. Om later dan wel bij je te komen met zijn hand op een zere plek en ‘auwauwauw’ murmelend. Eigenwijs is mr. Big misschien wel als ik helemaal eerlijk ben het minste van ons allemaal. Misschien maar een beetje hoor. Totdat ik opper dat het misschien anders kan/moet. Dan steekt de eigenwijzigheid heftig op. Wat is dat toch??

DSC_4482

Maar goed. Ik breide een truitje voor Koos. In maat 3 jaar voor mijn twintigmaander. Dat deed ik eerder en dat paste goed. Maar ineens telde ik het aantal steken van de mouwen en die waren meer dan in het patroon. Logischerwijs betekent dat dat ik teveel meerderingen in het bovenste gedeelte heb gemaakt waardoor ook de mouwen te breed waren. Eigenwijzerwijs betekend het dat het patroon verkeerd is. 

Drie keer raden wie gelijk had…

DSC_4464 copyDit slim fit model truitje moet maar een jaartje in de kast liggen in de hoop dat het volgend jaar slim fit genoeg is en niet te klein…

Groepsdruk

Ik heb een kindje, een meisje. Dat meisje kennen jullie als Pinda en ze is het mooiste meisje van de hele wereld. En de liefste en de klierigste, dat ook nog. Maar ze is ook een kleuter. En met kleuterigheid komt ook groepsdruk om de hoek kijken. Nu valt het allemaal reuze mee hoor, voordat iedereen zich zorgen begint te maken. Pinda is een kleuter die leergierig is en met heel veel plezier naar school gaat. Ze is niet een kind dat heel veel met anderen speelt maar ook absoluut niet weinig. Ze heeft de balans gevonden tussen op zichzelf spelen en met anderen en ze is daar gelukkig in. De groepsdruk komt in andere dingen naar voren; meisjesdingen. Pinda houdt van oudsher van Cars. Al voordat ze ooit de film had gezien hield ze al van Cars. Ze heeft een paar autootjes, ondertussen film 1 en 2, een pyjama, sokken, stickers en wat lego van Cars. En wij vinden dat heel erg stoer. Haar lievelingskleur was groen en ze kon en kan feilloos automerken benoemen. Met de geboorte van Koos kwamen de poppen om de hoek kijken, geheel volgens schema kopieer gedrag. Poppen en Cars.

Ze kreeg afgelopen Sinterklaas een Cars afschiet autootje en was ineens beledigd want dat was voor jongens. En er moest een prinsessenjurk komen. En haar lievelingskleur was ineens roze. En ze kreeg rolschaatsen in zwart en rood en dat was niet goed want dat waren jongenskleuren (wat we heerlijk oplosten met regenboogveters, maar dat terzijde). En ze moest eigenlijk elke dag wel iets roze aan. We zagen het met lede ogen aan maar prezen onszelf ook gelukkig want we waren ruim 5 jaar aan de roze-meisjes-manie ontkomen. 

Nu is het vakantie en ze heeft de hele week al geen roze aan gehad. Ze mocht van de week een horloge uitkiezen bij de Action en bleef twijfelen tussen een oranje van Planes (wat feitelijk ook Cars is) en een roze prinsessenhorloge. Mensen, echt, tranen in de ogen en niet weten wat ze moest kiezen. We hebben niets gekozen. Ze draagt weer haar Cars sokken. Ze stond bij de speelgoedwinkel langer bij de autootjes dan bij de my little ponys en liep zo langs de stelling met prinsessenkleding en optutsels. Ze timmerde een hele dag en nog een hele dag tijdens het logeren. 

Ik zeg haar dat ze ook naar school haar Cars sokken aan kan doen en complimenteer haar uitbundig met haar niet roze kleding. Ik zeg haar dat ze niet iets van prinsessen hoeft te hebben als ze het niet mooi vindt of iets anders mooier vindt. Dat zij moet kiezen. Weet ik mama, maar ik wil graag als prinses naar school. Nu geloof ik dat op zich wel want ze loopt al sinds ze de jurk kreeg onafgebroken in dat ding maar toch. Ik vind het lastig voor mijn kleine meisje. Mijn kleine meisje die, ondanks dat ze de mooiste over the top prinses was die ik ooit zag, toch ook best eens een spiderman pak aan zou willen. 

DSC_4425 copy

Vlaggetjes

Pinda vindt de Olympische Spelen helemaal leuk want ze hebben zoveel vlaggetjes overal! Bij iedere naam staat wel een vlaggetje! Zo gezellig. En nu wil ze natuurlijk alle vlaggen leren maar dat gaat met horten en stoten. Nederland kent ze natuurlijk al maar er zijn er volgens haar nog heel veel mooie; die van Japan vooral met die mooie rooie stip. Maar ook die met dat mooie rooie blaadje, nadeel daarvan is alleen weer dat ze de naam van het land zo moeilijk kan onthouden. Ik moet haar altijd op weg helpen en zeg dan ‘ca….’ Was de eerste dagen haar aanvulling steevast ‘Caramel’ nu hebben we vooruitgang geboekt en zegt ze ‘Karnemelk’.

DSC_4171 copy

 

Kooserdekoos

Het kind Koos.

DSC_3782-copy

Het kind Koos kan kusjes geven, soms met een flinke portie tong en kwijl (zie boven, geen tekort aan kwijl) maar steeds vaker met gesloten mond. Dat zal in de (verre) toekomst wel weer achteruit gaan evolueren. Hij kan ook vliegkusjes geven en de dikste knuffels krijg je als hij net wakker is.

Koos hoef je niet vaak te troosten want hij heeft een incasseringsvermogen met pijngrens van jewelste, maar hij wil wel even erkenning dat hij zich pijn heeft gedaan. Even ooh, roepen, over zijn bol aaien of gewoon even naar hem kijken is voldoende.

Lawaai moet er wel zijn. Van hem vaak, of van speelgoed maar niet te veel door elkaar. Geen speelgoed en Storio van zus en radio bijvoorbeeld dan wordt hij (net zoals zijn moeder) vreselijk onrustig. Maar muziek, dat moet er altijd zijn. Gek op muziek is hij, dansen doet hij al op het kleinste flardje muziek en ritmes meetikken doet hij vaak met zijn voet of vingertje. Vinger moet ik eigenlijk schrijven want hij heeft kolenscheppen als handen.

Gezien op het schoolplein is hij met zijn nog geen 20 maand groter en zwaarder dan de meeste ruim twee jarigen. Maar oh zo veel meer onhandiger, zijn motoriek past echt bij een ruim anderhalf-jarige. Dat zorgt wel eens voor rare blikken en opmerkingen. Ook dat hij nog niet praat vinden mensen vreemd, want hij is toch al ruim twee? Toegegeven, hij is niet de snelste met praten maar gezien de praatgraagheid van de kleuter vinden we het nog wel even best. Deze week zijn er al wel de woordjes ‘Haaaaaaaaaaaaaaai’ en ‘aaauuwwwww’ geïntroduceerd. Hai wordt goed toegepast, elke keer als je hem ziet en auw zegt hij alleen als hij met het voedingskussen zijn vader slaat… Komt vast wel goed met dat jong van ons.

Onverschrokken is hij ook. Gaat overal naar toe en laat zich door weinig tegenhouden. Tenzij er een kind van zijn eigen leeftijd is, dan durft hij ineens niet. Hij heeft zich onlangs vreselijk aangesteld toen een meisje van twee maand ouder te dicht in de buurt kwam. Huilen, gillen, wegkruipen achter mij. Oudere kinderen en jonger geen probleem. Vooral ouder. Onze cougar-hunter.

DSC_3804-copy

Hij heeft heel soms nog de neiging om zichzelf pijn te doen als hij boos is. Was dat eerder met zijn hoofd op het parket bonken, nu is dat met zijn hoofd in de kussens bonken maar nog vaker ons of zijn zus slaan. Zijn zus slaat helaas terug wat nog meer boosheid opwekt.

Geen snoertje, stekker, knopje is veilig voor hem. Zowel thuis als buitenshuis. Ook nu ik dit typ hangt hij naast/over mij heen om steeds maar weer mee te tikken. Of de dvd speler te openen. Of de lader eruit proberen te halen. Ook weet hij dat als we tv kijken dat hij met de afstandsbediening een nieuwe aflevering kunnen starten (we hebben sinds kort Netflix). Als de aftiteling klinkt dan wijst hij naar of pakt hij de afstandsbediening al. Ultieme favorieten hier in huis zijn Sien van Sellingen bij Pinda en Masha en de Beer bij allebei. Bob de Bouwer mag ook, het liefste heeft Koos animatiefilmpjes, geen ouderwetse tekenfilms. 

Ooit liet ik Koos aan een geurkaars ruiken in de winkel en sindsdien moet hij aan elke kaars ruiken. Ook als ze branden. Beetje gevaarlijk. Ook liet ik hem ooit een kaarsje uitblazen en nu begint hij al te blazen als ik een poging waag om waxinelichtjes aan te steken. Niet zo gevaarlijk maar wel heel hinderlijk.

Hij eet nog steeds goed, maar niet meer zo veel. Hij houdt zijn lippen stijf dicht als hij niet meer wil en dan maakt het niet uit of hij gezonde hap of een koekje voor zijn neus heeft. Wat hij erg lekker vindt zijn macaroni en zelfgemaakte pizza, hij roept dan bij elke hap ‘hmmmm’ maar paella wil er ook best in. Hij is wel meer een aardappeleter dan vleeseter en gaat daarmee zijn moeder achterna terwijl Pinda en mr. Big juist voor het vlees gaan. Tot je hem een sparerib in zijn knuist stopt, dan wordt hij plots carnivoor.

Koos heeft vier tanden boven, drie onder. Nummer vier onder komt na weken tevoorschijn. Maar kiezen, daar heeft hij er al wat van en die kwamen allemaal tegelijk. Het is net een fietsenrek in zijn mond met al die gaten tussen de tanden en kiezen. 

DSC_3932

Slapen moet MOET met popje. Popje is ooit gemaakt door mijn moeder. Bij het opruimen van de zolder bij mijn vader kwamen we popje weer tegen. Ik dacht dat popje voor mijn broertje gemaakt was en hij dacht dat die voor mij gemaakt was. Ik moest hem maar meenemen zei mijn broertje. En wat blijkt? Popje is gemaakt voor Koos. Vooruitziende moeder had ik. Popje zat mooi te wezen in zijn kastje tot er een ochtend kwam dat Koos erg vroeg wakker was, ik gaf hem wat speelgoed en alles werd uit zijn bed gegooid behalve popje. En sindsdien moet Popje er zijn als hij gaat slapen. Als wij nog even achter de deur kijken ’s avonds dan wordt hij vaak een klein beetje wakker, reikt naar Popje en valt pas in slaap als hij de knuist van Popje in zijn knuist stopt.